innowacja_endometrium embriolog leczenie_nieplodnosc program_in_vitro bank_komorek embolizacja_miesniakow leczenie_nieplodnosci_2 program_dawstwa nieplodnosc_meska

In vitro (IVF) - zapłodnienie pozaustrojowe

Zapłodnienie in vitro to nie tylko zabieg polegający na pobraniu komórek jajowych, ale cały proces leczenia, który wymaga od pary czynnego zaangażowania i dużo cierpliwości.

Przygotowania zaczynają się w II połowie cyklu, poprzedzającego procedurę pobrania komórek do transferu zarodków. Pacjentka zgłaszająca się do kliniki otrzymuje hormony, które zahamowują wzrost pęcherzyków jajnikowych. Następnie w pierwszych dniach kolejnego cyklu rozpoczyna się właściwa hormonalna stymulacja pęcherzyków, w których są obecne komórki jajowe. Proces stymulacji jest monitorowany i weryfikowany w badaniach USG oraz przez oznaczenie poziomu hormonów.

W momencie, kiedy pęcherzyki osiągną właściwe rozmiary następuje punkcja, czyli pobranie komórek jajowych. Zabieg ten trwa od kilku do kilkunastu minut, jest wykonywany w znieczuleniu i pod kontrolą USG. Lekarz nakłuwa jajniki przez pochwę i cienką igłą pobiera płyn pęcherzykowy z komórkami jajowymi.

Następnie embriolog w laboratorium, odnajduje obecne w płynie pęcherzykowym oocyty i przenosi je w specjalnych pożywkach do inkubatora. W tym samym czasie mężczyzna oddaje nasienie, z którego pozyskuje się odpowiednimi technikami najlepsze plemniki.
Po kilku godzinach od pobrania komórek, do pożywki z komórkami jajowymi dodaje się przygotowane plemniki i całość umieszcza ponownie w inkubatorze. Po 16-20 godzinach embriolog ocenia, czy nastąpiło zapłodnienie.

W następnym dniu dochodzi do ponownej oceny zapłodnionych komórek i procesu ich dalszego rozwoju. Zarodki przenosi się do jamy macicy cieniutkim cewnikiem w 2-3 lub 5 dobie po punkcji. Zwykle przenosi się 2-3 zarodki. Jeżeli w procesie stymulacji i późniejszego zapłodnienia doszło do powstania większej ilości zarodków, to pozostałe mogą zostać zamrożone i wykorzystane w późniejszym okresie.

Przebieg zapłodnienia pozaustrojowego (IVF)

1. Stymulacja hormonalna

Celem stymulacji jest uzyskanie większej ilości pęcherzyków Graafa z komórkami jajowymi.

Ok.15-20 dnia cyklu poprzedzającego punkcję, w czasie wizyty pacjentka otrzymuje dodatkową kartę z rozpisanymi lekami do stymulacji, tzw. protokół stymulacji. Zostaje on dobrany indywidualnie dla każdej pacjentki i jest uzależniony od wielu czynników, takich jak: wiek kobiety, masa ciała, profil hormonalny oraz dotychczasowy przebieg stymulacji.
Leki stosowane do stymulacji są w formie zastrzyków, w większości podskórnych, co umożliwia ich samodzielne podanie. Przed wykonaniem pierwszego zastrzyku pacjentka powinna zgłosić się do pielęgniarki/położnej w Salve Medica, która przeprowadzi krótki instruktaż. Można też zgłaszać się na podanie leków do Salve (od poniedziałku do soboty). Ważne jest zachowywanie stałych pór dnia przyjmowania leków.

Przebieg stymulacji jest monitorowany przez lekarza poprzez badania USG oraz zlecane badanie estradiolu.

Stymulacja hormonalna trwa średnio 10 dni +/- 2 dni. W niektórych przypadkach może ulec skróceniu lub wydłużeniu. W dniu kiedy pęcherzyki osiągają odpowiednią wielkość lekarz decyduje o jej zakończeniu i zaplanowaniu punkcji, a pacjentka otrzymuje lek w celu wywołania owulacji. Jest on podawany na 35-37 godzin przed punkcją. Należy go przyjąć dokładnie o godzinie wyznaczonej przez lekarza. Przesunięcie czasowe w przyjęciu tego leku nie może przekroczyć 15 minut.

2. Punkcja — pobranie komórek jajowych

Na zabieg należy się zgłosić na czczo na 1 godz. przed punkcją. Jest to czas na sprawdzenie badań, wypełnienie dokumentacji, wyjaśnienie ewentualnych niejasności, oraz „wyciszenie i uspokojenie oddechu”. Na zabieg należy przynieść wyniki zleconych badań u kobiety (morfologia, białko, elektrolity, wynik grupy krwi), dowód osobisty, koszulę nocną, skarpetki, kapcie. Należy przynieść również wyniki HBS, HCV, HIV wykonane u obojga małżonków/partnerów, jest to niezbędne do ewentualnego mrożenia zarodków.

Przed zabiegiem należy oddać mocz, gdyż wypełniony pęcherz może być utrudnieniem w trakcie punkcji.

Przed punkcją pacjentka podpisuje świadomą zgodę na zabieg.

Powikłania, które mogą wystąpić w trakcie punkcji i po niej to:

  • powikłania anestezjologiczne
  • krwawienie do jamy brzusznej
  • krwiak zaotrzewnowy
  • infekcja

Występują one bardzo rzadko poniżej 1%. Pacjentka podpisując zgodę na punkcję wyraża także zgodę na leczenie ewentualnych powikłań w, tym na otwarcie jamy brzusznej.

W razie powikłań i problemów prosimy o kontakt pod nr tel. 042 254 64 00 lub 042 254 64 01.

Zabieg przebiega w znieczuleniu dożylnym, w niektórych przypadkach może być stosowane dodatkowo znieczulenie miejscowe.

Lekarz ginekolog pobiera pod kontrolą USG płyn pęcherzykowy z komórkami jajowymi. Odbywa się to poprzez nakłucie jajników przez sklepienie pochwy. Czas zabiegu jest uzależniony od ilości pęcherzyków i przeciętnie trwa ok.10-20 minut.

Pacjentka po punkcji pozostaje w Salve Medica od 2 do 4 godzin. W tym czasie mąż/partner oddaje nasienie (po 2-5 dniowej przerwie we współżyciu).

Przed opuszczeniem kliniki po zabiegu, wykonywane jest kontrolne USG i ustalane dawkowanie leków po punkcji. W tym dniu pacjentka nie powinna prowadzić samochodu, obsługiwać niebezpiecznych urządzeń mechanicznych. Prosimy także o sprawdzenie w rejestracji aktualności Państwa telefonu.

3. Zapłodnienie IVF

Po pobraniu płynu pęcherzykowego embriolog odszukuje w nim komórki jajowe i przenosi do specjalnych pożywek. Następnie po ok. 4 godz., w przypadku klasycznego IVF, do komórek jajowych dodawane są plemniki.

W czasie procedury zostanie poddanych zapłodnieniu maksymalnie 10 komórek jajowych. W sytuacji pobrania większej ilości komórek jajowych pozostałe niewykorzystane oocyty mogą w zależności od Państwa decyzji zostać:

  • przekazane do dawstwa
  • zamrożone dla Państwa do ewentualnego wykorzystania w przyszłości

Następnego dnia embriolog kontaktuje się z parą w celu omówienia: przebiegu zapłodnienia, decyzji dotyczącej długości hodowli (do jakiego stadium) oraz ewentualnego mrożenia nadliczbowych zarodków.

4. Embriotransfer podanie zarodków do jamy macicy

Embriotransfer odbywa się po 2-5 dni od pobrania komórek. Za dzień pierwszy od dnia pobrania komórek, uważa się następny dzień po punkcji. Dzień transferu jest uzależniony od ilości pobranych komórek, jakości rozwijających się zarodków oraz decyzji pary.

Transfer polega na podaniu do jamy macicy cienkim cewnikiem zarodków pod kontrolą USG. Zabieg nie jest bolesny, nie wymaga znieczulenia i odbywa się przy dobrze wypełnionym pęcherzu moczowym.

Na transfer pacjentka zgłasza się 40-60 minut przed zabiegiem do rejestracji i informuje pielęgniarkę/położną o swojej obecności. Otrzymuje leki „wyciszające” i rozkurczowe, ewentualnie progesteron domięśniowo.

Na transfer należy przynieść koszulę nocną, skarpetki, obuwie domowe. Zabieg trwa ok. 5 minut i odbywa się w tym samym pomieszczeniu co punkcja. Po transferze zalecany jest odpoczynek ok. 0,5 do 1 godz., a następnie para otrzymuje kartę wypisową z przebiegu procedury oraz zalecenia po transferze.

Ogólne zalecenia po transferze:

  • przyjmowanie leków zaleconych przez lekarza
  • unikanie gorących kąpieli, sauny, solarium
  • unikanie większego wysiłku fizycznego
  • powstrzymanie się od współżycia przez co najmniej 14 dni
  • profilaktyczne branie magnezu i kwasu foliowego
  • po 13-14 dniach oznaczenie poziomu βHCG z krwi w przypadku transferu zarodków 2-3 dniowych lub 11-12 dni po podaniu blastocysty
  • w sytuacji ujemnego wyniku βHCG i braku miesiączki, należy powtórzyć badanie po dwóch dniach

Po transferze mogą występować niewielkie bóle w podbrzuszu, można wtedy użyć środka rozkurczającego No-Spę.

Po 6-10 dniach od transferu może pojawić się niewielkie plamienie, które nie musi oznaczać niepowodzenia, a często jest pierwszym objawem ciąży. Należy wtedy zwiększyć dawkę Utrogestanu o 1 tabletkę dziennie, zażywać 2-3 razy dziennie No-Spę oraz jeśli to możliwe więcej odpoczywać.

Wystąpienie obfitego krwawienia, miesiączki świadczy o niepowodzeniu.

Po 14-15 dniach od embriotransferu należy skontaktować się z Salve Medica pod nr tel. 601−319−778 i poinformować o wyniku testu (bez względu na jego wynik).

5. Mrożenie zarodków

W SALVE MEDICA od dnia 01-07-2008 wszystkie zarodki bez względu na stadium podziału mrożone są metodą witryfikacji (bardzo szybkie zamrożenie).

W czasie procedury często uzyskuje się więcej komórek jajowych, a następnie zarodków niż można transferować do jamy macicy. Mogą one zostać wykorzystane w późniejszym okresie, bez konieczności przechodzenia całego procesu, od początku stymulacji przez punkcję.

W związku z tym pary podpisują zgodę na zamrożenie i przechowywanie embrionów. Cena wynosi 1200 zł i obejmuje mrożenie i przechowywanie przez pierwszy rok. Za przechowywanie w kolejnych latach należy wnieść dodatkową opłatę zgodną z aktualnym cennikiem. W przypadku braku opłat za kolejne lata i nie wykorzystanie zarodków, mogą one zostać przekazane anonimowo innej niepłodnej parze. Jeśli para nie wyrazi zgody na mrożenie i przechowywanie zarodków, mogą one zostać przekazane nieodpłatnie, innej anonimowej parze.

6. Mrożenie komórek jajowych (oocytów)

Jest to propozycja, głównie dla par, które z różnych przyczyn nie chcą skorzystać z mrożenia zarodków. Po rozmrożeniu, komórki jajowe poddawane są zapłodnieniu w procedurze ICSI, a następnie dalszej hodowli.

7. Dawstwo komórek jajowych

U niektórych pacjentek w czasie stymulacji powstaje dużo pęcherzyków, z których pobierane są następnie komórki jajowe. W takiej sytuacji pary mogą rozważyć możliwość oddania części komórek do anonimowego dawstwa. Taki dar może być dla innej pary jedyną możliwością na rodzicielstwo.

W Salve Medica zgodnie z dyrektywami UE:2004-23-WE, 2006-17-WE, 2008-86-WE wspieramy ideę dawstwa.

8. Koszty programu

Na koszt programu składają się leki użyte do stymulacji oraz koszt procedury medyczno-laboratoryjnej. Koszt nie pobejmuje wizyt, badań laboratoryjnych, dodatkowych technik laboratoryjnych tj. mrożenia zarodków, przedłużonej hodowli do blastocysty oraz assisted hatching.

Sprawdź cennik usług (kliknij tutaj).

9. Możliwe powikłania

W czasie całej procedury mogą wystąpić powikłania lub inne niespodziewane sytuacje. Ich ryzyko nie jest duże. Należy jednak mieć świadomość zagrożeń jakie mogą wystąpić na poszczególnych etapach programu:

  • zespół hiperstymulacji jajników, świadczy o nadmiernej reakcji pacjentki na stymulację. Może przebiegać z bardzo różnym nasileniem. Do najczęstszych objawów należy ból brzucha, powiększenie się jego obwodu, nudności, wymioty, zaburzenia oddychania, zmniejszona ilość oddawanego moczu, wzrost wagi. Dotyczy to głównie kobiet, u których pobrano powyżej 20 komórek
  • krwawienie do jamy brzusznej po punkcji zdarza się bardzo rzadko poniżej 0,5% przypadków. Wymaga jednak wnikliwej obserwacji, a czasami zabiegu operacyjnego. Objawy to silny ból brzucha, ból w okolicy podobojczykowej, osłabienie, omdlenia, niskie ciśnienie krwi

Po wystąpieniu objawów, któregoś z powikłań, należy niezwłocznie skontaktować się z Salve Medica, a jeśli nie jest to możliwe, to zgłosić się do najbliższego oddziału ginekologicznego.

Procedura może spowodować:
  • ciążę wielopłodową — z uwagi na transfer najczęściej więcej niż jednego zarodka, ich ryzyko jest dość duże i wynosi ok. 20%
  • ciążę pozamaciczną — ryzyko wystąpienia jest niewielkie poniżej 1%
  • poronienie — ryzyko ok.10-20%
  • wady płodu — ryzyko jest zbliżone do dzieci poczętych naturalnie, może być związane z wiekiem kobiety
Czytaj więcej na temat:

Nowoczesna
diagnostyka
obrazowa